
با رسیدن خبر نزدیک شدن اسرای آل الله ( عليهم السَّلام )
به دمشق، یزید ملعون دستوراتی صادر کرد از جمله آنكه :
تاجی جواهر نشان و تختی مرصّع به سنگهای قیمتی آماده کنند.
بزرگان هر صنف با کمک یکدیگر شهر را در کمال زیبایی زینت کنند.
تمام اهل شهر لباس های زینتی بپوشند و خود را بیارایند.
همگی در معابر رفت وآمد کرده، به یکدیگر تبریک بگویند.
پس از آمادگی کامل با طبل و شیپور به استقبال اُسرا بروند.
جارچیان در شهر جار بزنند: "سرهای بریده و زنان و اطفال کسانی به شهر وارد میشوند،
که به قصد براندازی حکومت عازم عراق بودهاند،
ولی عامل خلیفه یعنی ' ابن زیاد ملعون ' آنها را کشته است.
هر کس خلیفه را دوست دارد امروز شادی کند".
شامیان نیز کوتاهی نکرده و بر فراز بام های خانه ها بیرق های رنگارنگ برافراشتند
و در هر گذری بساط شراب پهن کردند.
نغمه آوازه خوانان بلند بود و مردم دسته دسته به سوی دروازه کوفه در دمشق میرفتند
و عدّه ای از شهر خارج شده بودند. این در حالی بود
که اهل بیت مصیبت زده و داغدار پيامبر ( عليهم السَّلام ) را -
که جبرئیل امین پاسبان حریم محترمشان بود -
همراه با نیزه داران تازیانه به دست و بی رحم وارد دروازه ساعات کردند.
شامیان همین که اسرا را دیدند زبان به جسارت گشودند.
در آن شهر چه گذشت ...؟
